![]()
Η ψυχραιμία έχει και τα όριά της. Έως πότε θα ανεχόμαστε τις νέες ταινίες του Περάκη; ‘‘Μη πηγαίνεις να τις βλέπεις’’ θα ήταν ίσως μια ορθή συμβουλή.
Γιατί όμως προβάλλονται οι νέες του ταινίες με αυτό το τρόπο (λες και είναι το μοναδικό δείγμα του ελληνικού κινηματογράφου) και γιατί άπαντες (ειδικά οι μαϊντανοί που πηγαίνουν στη πρεμιέρα) τις βρίσκουν εξαιρετικές; Δε καταλαβαίνουν πόσο χαμηλά πέφτουν στην εκτίμησή μας με εκφράσεις τύπου ‘‘Ο Νίκος έκανε πάλι το… θάυμα του’’ ;
Είναι να γελάει κανείς με το πόσο πρόχειρα θέλει να απεικονίσει την πραγματικότητα ο Περάκης αλλά και να αναρωτιέται πως ο ίδιος άνθρωπος σκηνοθέτησε πριν 20 περίπου έτη τη ‘‘Λούφα & Παραλλαγή’’. Οι ταινίες του απευθύνονται πλέον σε άτομα που έχουν μαλώσει με την λογική, τη σκέψη, την επαφή με την πραγματικότητα και δυστυχώς, με την 7η τέχνη γενικότερα.
Το ανακάτεμα των θέμα επικαιρότητας – προβεβλημένοι ηθοποιοί – ατάλαντες μοντέλες – πιασάρικο τραγούδι – δύο ατάκες δεν απέδωσε για άλλη μια φορά. Πότε επιτέλους θα τον κρίνουν αντικειμενικά; Ως πότε θα μας τα ‘‘πρίζουν’’ για να στέλνουν τον κόσμο σε βλακείες; Εύχομαι, όχι για πολύ ακόμη…
9 Ιανουαρίου, 2008 σε 13:27 |
Είναι πραγματικά κρίμα να βγαίνουν τέτοιες μπουρδάρες από το δημιουργό της πρώτης “Λούφας” και της πάντα επίκαιρης και καυστικής “Βίος & Πολιτεία”.
Φυσικά δεν είναι η πρώτη φορά που βγάζει σαχλαμάρες, βλ. Θηλυκή Εταιρία, Φούσκα, Λίζα & οι άλλοι. Να μην παραλέιψουμε βέβαια τις ανυπέρβλητες σε ηλιθιότητα ανούσιες Σειρήνες!
Και έχουμε και συνέχεια…
Ετοιμάζεται “Λούφα και Παραλλάγή Ι4″!!!
Μήπως πρέπει τελικά να πάρουν ένα Ι5 και να απολυθούν όλοι αυτοί μια και καλή απ’ τον Ελληνικό Κινηματογράφο;;;
9 Ιανουαρίου, 2008 σε 23:52 |
Είναι αληθινό περιστατικό…Μια βραδιά σε γνωστό μπριζολάδικο πέριξ της πλατείας Κουμουνδούρου στο κέντρο των Αθηνών τρώγαμε σε διπλανά τραπέζια με τον Περράκη, εγώ με μια φίλη μου, αυτός με κάτι άλλους μη αναγνωρίσιμους. Είχαμε παραγγείλει κάνα κιλό κρέας και όπως ήταν φυσικό περισσέψε. Έτσι όπως κοίταζα το μπριζολίδι, καλοψημένο και πλατύ πλατύ-και έτσι όπως μου έρχονταν στο μυαλό τα “αριστουργήματα” που έχει κατά καιρούς υπογράψει ο σκηνοθέτης, μου ήρθε ειλικρινά να πάρω το μπριζολίδι και να του το πάω στο τραπέζι να μου το υπογράψει για αυτόγραφο.Ευτυχώς (ή δυστυχώς) ήταν η φίλη μου εκεί που με απείλησε ότι δε θα μου ξαναμιλούσε αν προέβαινα σε αυτή τη σουρρεαλιστική περφόρμανς…
10 Ιανουαρίου, 2008 σε 8:44 |
ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ!!!
Eντάξει σε τέτοια κίνηση δε θα προέβαινα, περισσότερο σε αυτούς που τον γλείφουν θα ήθελα να τους κολλήσω στη μάπα το μπριζολίδι. Ο άμοιρος ο Ζερβός δε βγάζει πολύ χειρότερες ταινίες και η μόνη του προβολή περιορίζεται δυο με τρεις φορές το χρόνο στη Λαμπίρη.
11 Ιανουαρίου, 2008 σε 12:11 |
αχαχαχχαχαχαχαχα SMX θεικό!!
Δεν τον έχω παρακολουθήσει τον περράκη, παγερά αδιάφορη με αφήνει! Και η λούφα και παραλαγή ποτέ δεν μου άρεσε.
Καλημέρα παιδιά! Καλώς σας βρήκα
11 Ιανουαρίου, 2008 σε 12:33 |
Καλώς ήρθες ‘‘For Ever Friends’’!!!
11 Ιανουαρίου, 2008 σε 18:26 |
χαχαχααχ να σαι καλά παύλο μου
12 Ιανουαρίου, 2008 σε 3:45 |
Aισχρές ταινίες για άτομα χαμηλού επιπέδου, τίποτα περισσότερο
15 Ιανουαρίου, 2008 σε 6:34 |
Όντως ειναι να απορεις πως ο ιδιος καλλιτεχνης εφτιαξε τη πρωτη Λουφα και το Βιος οπως ειπαι και πιο πανω καποιος.
Συμβαινει ομωσ και με μουσικους, το οτι παλια εσωδαν αριστουργηματα δεν ειναι guarantee οτι θα συνεχιζουν.
Οπωw λεει και ο Jack Black στην ταινια High Fidelity: “Top 5 musical crimes perpetrated by Stevie Wonder in the 80s and 90s.Go.Sub-question: is it in fact unfair to criticize a formerly great artist for his latter day sins… is it better to burn out or fade away?”
17 Ιανουαρίου, 2008 σε 17:04 |
Έχεις πρόσκληση για παιχνίδι